Ne desem bilmiyorum,
Nasıl başlasam..
onu da bilmiyorum,
uzun süredir hislerimden ve içimden geçen şeylerden bahsetmemiştim, iyi idare ettiğimden değil, tam tersi aslında oldukça başarısızdım.
Dünya, hayat, 20’li yaşımdan beri..
Belki de çocukluğumdan beri hep aynı göründü, hiçbir zaman değişmedi,
hep griydi, hiçbir zaman renkli değildi,
hayatımdaki başarısızlığım,
hayatımı siyaha boyadı,
başarısız ilişkilerim ise hayatımı kararttı.
dost dediklerim benden koptu,
bazılarını da ben kopardım.
“Anılarımda sadece başarısızlıklarım var..”
Boş bir tren istasyonu,
Koyu gri bir dünya,
ve sonsuz bir gece,
işte hayatım bundan ibaret,
içim ise öfke ve nefret ile karışık,
artık sevgiyi hissedemiyorum..
içimde öfke ve nefretten başka bir şey kalmadı. yıllar üstümden geçti,
ve daha çok tükendim derken,
aslında daha hiçbir şey görmemişim..
Hayatıma giren kişi benim için özel sanmıştım,
beni yok etti, bir yıl henüz geçmedi,
ama biliyorum ki, yıllar geçse bile,
o hayal kırıklığı asla geçmeyecek,
o içimde kalacak, büyük bir öfke ve nefretimin kaynağı olarak, tükenişimin başka bir sebebi olarak kalacak, ona karşı sevgi duymuyorum,
ona saygı da duymuyorum,
ona karşı sadece nefret hissediyorum..
Yıllar geçse bile bu hiç değişmeyecek,
o kadar özel olmuştu ki benim için,
ancak her şeyi berbat eden benim,
artık kimseye değer vermeyeceğim,
artık kimseyi büyük bir aşkla sevmeyeceğim,
ki zaten içimde aşk bile kalmadı,
artık içimde sadece öfke ve nefret var,
tükenişimin kaynağı olarak,
beni diri tutuyorlar, her gün tükeneyim diye..
her günüm hayal kırıklığı ile geçsin diye..
içim boş, içerde hiçbir şey yaşamıyor,
ben ise öfkemin ve nefretimin içinde,
her gün boğuluyorum, her gün tükeniyorum,
ve bende tüketiyorum,
hayal kırıklıklarımı sayarak yaşıyorum..
bitmiş olan her şeyi aklımda tutuyorum,
tükenişimde yardımcı oluyorlar,
eski sokaklardan geçiyorum,
içimdeki burukluk daha da rahatsız edici oluyor..
Buradan bakınca,
aslında benden geriye hiçbir şey kalmamış.
Umarım bu dünyadan siktir olup giderim,
umarım ölmeyi becerebilirim..
Çünkü çok yoruldum artık.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder